Orhan Veli KANIK – Gün Olur Şiiri

GÜN OLUR

Gün olur, alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda.
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.

Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.

Hele martılar, hele martılar,
Her bir tüylerinde ayrı telaş!…

Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi…

Orhan VELİ

 


Geçen günlerde kıymetli bir arkadaşımın armağanı olan bu güzel şiiri ben de sizlerle paylaşmak istedim. Orhan Veli Kanık ‘ın edebiyatımıza olan katkısına ve edebiyatımızdaki yerine söylenecek söz bulmak çok güç. Hakkındaki bir yorumu paylaşmam yeterli olur diye düşünmekteyim, onun için dilegelen söylemlerden birisi, “Türk şiirine kasket giydiren şair” ‘dir. Ayrıca 36 yaşında ölmesi de edebiyatımız için büyük kayıp olmuştur.

Şiirle kalın..

Friedrich Nietzsche Salome Şiiri – Lou Andreas-Salomé’ye Mektup

Friedrich Nietzsche Salome Şiiri –  Lou Andreas-Salomé’ye Mektup

Friedrich Nietzsche Salomé Şiiri - Lou Andreas-Salomé'ye Mektup

Lou Andreas-Salomé

Öyle bir hayat yaşıyorum ki ,
Cenneti de gördüm , cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.

Bazıları seyrederken hayatı en önden,
Kendime bir sahne buldum oynadım.
Öyle bir rol vermişler ki ,
Okudum okudum anlamadım.

Kendi kendime konuştum bazen evimde,
Hem kızdım hem güldüm halime,
Sonra dedim ki “söz ver kendine”

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Öyle bir hayat yaşadım ki ,
Son yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman,
Hep acele etmem bundan, anladım…

demiş,

Friedrich Nietzsche

Şükrü ERBAŞ – Bir Kardeş Mavi (Canı Cehennem’e) Şiiri

Merhabalar,

Şiirin içinde çokca vurgulandığından olsa gerek, bir çoğu bu şiirin adını Canı Cehennem‘e sanır, oysa ki Bir Kardeş Mavi‘dir bu şiirin adı.

 

BİR KARDEŞ MAVİ

Canı cehenneme rahat uyuyanın
Kapısını örtenin perdesini çekenin
Yüreği yalnız kendiyle dolu olanın
Duvarları ancak çarpınca görenin
Canı cehenneme başkasının yangınıyla
Evini ısıtıp yemeğini pişirenin.

Şükrü ERBAŞ - Bir Kardeş Mavi (Canı Cehennem'e) Şiiri

Bahçesine dek gelen alevleri
Şehrayin sanan aptalın
Canı cehenneme, camlarında
Parçalanmış cesetler uçarken
Bir iğdiş incelikle çiçekleri sulayanın.
Mutfakla yatak odası arasında
Çarşılarla gövdesi bencillik hırsı
Yılgınlıkla yenilgisi arasında
Dünyayı tüketenin canı cehenneme.

Orda dağlar bir mezarlık
Bulutlar kan salkımı sular toprakta düğüm
Orda evler oda oda kanarken
Burda yeşerenin canı cehenneme.
Continue reading

Mehmet Akif Ersoy – Sofuluk Şiiri

Milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy’dan anlamlı ve güzel bir şiir; Sofuluk Şiiri

 

SOFULUK ŞİİRİ

Sofuluk satıyorsun, elinde boy boy tesbih

Çevrende dalkavuklar; tapınır gibi, la-teşbih!

Sarık cübbe ve şalvar; hepsi istismar, riya

Şekil yönünden sanki; Ömer’in devri, güya!

Herkes namaz oruçta; hepsi sözünü dinler

Zikir Kur’an sesinden, yerler ve gökler inler!

Ha bu din, iman, takva; inan ki hepsi yalan

Sen onları kendine taptırısın vesselam!

Derdin davan sadece, hep nefsi saltanatın

Şimdilik putu sensin, tapılan menfaatın!

Hey kukla kafalı adam, dinle sözümü tut

Bunların dilinde Hak; ama kalbi dolu put!

MEHMET AKİF ERSOY

SAFAHAT

Mehmet Akif Ersoy - Sofuluk Şiiri

Abdurrahim KARAKOÇ – Akıl Karaya Vurdu Şiiri

Merhabalar,

Abdurrahim KARAKOÇ ‘un şiirlerinden, Akıl Karaya Vurdu;

Beni dinle ey kadı
Bozuldu işin tadı
Zulümse eğer adı
Kenan yapsa da aynı
Yunan yapsa da aynı

Söylenecek söz varsa
Söyle sende yüz varsa
Hak’ka tecavüz varsa
Nokta yapsa da aynı
Yekta yapsa da aynı

İpe sermeyin unu
Herkes biliyor bunu
Hazineden soygunu
Turgut yapsa da aynı
Nemrut yapsa da aynı

Zirvedeki uç beyi
Çeker gözden sürmeyi
Rüşvet alıp vermeyi
Fazıl yapsa da aynı
Rezil yapsa da aynı

Halka tepeden bakan
Göğsüne benlik takan
Yalana yatıp kalkan
Moiz olsa da aynı
Vaiz olsa da aynı

Doğruluktan kaçan zat
Menfaatı seçen zat
Haram yiyip-içen zat
Murdar olsa da aynı
Serdar olsa da aynı

Bu gemi böyle gitmez
Giderse zulüm bitmez
Kim örnektir farketmez
Hasmım olsa da aynı
Nefsim olsa da aynı

Abdürrahim KARAKOÇ
(AKIL KARAYA VURDU)

Rudyard Kipling Adam Olmak Şiiri – Bülent Ecevit

Rudyard Kipling Adam Olmak Şiiri

Birkaç gün önce minübüs durağında beklerken, bir yeni bildirim: bir e-posta geldi. Benim için pek kıymetli bir ağabeyimden. Bir heyecan.. bir merakla açtım hemen ve işte bu güzel şiir, Adam Olmak Şiiri.. Rudyard Kipling yazmış, rahmetli Bülent Ecevit (namıdiğer Karaoğlan) de tercüme etmiş. Bu arada bahsi geçmişken söylemekte fayda var; Bülent Ecevit ‘in şiire de büyük önem verdiğini ve çok güzel şiirleri olduğunu da paylaşmakta fayda var.

Gelelim o şiire;

 

ADAM OLMAK

Çevrende herkes şaşırsa bunu da senden bilse
Sen aklı başında kalabilirsen eğer
Herkes senden kuşku duyarken hem kuşkuya yer bırakır
Hem kendine güvenebilirsen eğer
Bekleyebilirsen usanmadan
Yalanla karşılık vermezsen yalana
Kendini evliya sanmadan
Kin tutmayabilirsen kin tutana
Düşlere kapılmadan düş kurabilir
Yolunu saptırmadan düşünebilirsen eğer
Ne kazandım diye sevinir, ne yıkıldım diye yerinir
İkisine de vermeyebilirsen değer
Söylediğin gerçeği eğip büken düzenbaz
Kandırabilir diye safları dert edinmezsen
Ömür verdiğin işler bozulsa da yılmaz
Koyulabilirsen işe yeniden
Döküp ortaya varını yoğunu
Bir yazı-turada yitirsen bile
Yitirdiklerini dolamaksızın dile
Baştan tutabilirsen yolunu
Yüreğine sinirine dayan diyecek
Direncinden başka şeyin kalmasa da
Herkesin bırakıp gittiği noktada
Sen dayanabilirsen tek
Herkesle düşüp kalkar erdemli kalabilirsen
Unutmayabilirsen halkı krallarla gezerken
Dost da düşman da incitemezse seni
Ne küçümser ne de büyültürsen çevreni
Her saatin her dakkasına
Emeğini katarsan hakçasına
Her şeyiyle dünya önüne serilir
Üstelik oğlum adam oldun demektir

 

Rudyard Kipling
Çeviri Bülent Ecevit

 

 

English | The original poetry: Continue reading

Seni Korumak İçin – Şükrü Erbaş – İnsanın Acısını İnsan Alır

Çocuk Çocuklar Masumiyet - Anadolu

Çocuklar dünya karşısında yenik büyüyordu. Babalarından başka doğru bilmeden yaşlanıyordu erkekler. Çarşılar evleri çoktan teslim almıştı. Kızlar şarkısını kimseye söyleyemiyordu. Sokaklardan esen güneş değil, geri çekilme duygusuydu.
Annelerin sütünde ışık yoktu. Kaba adamların kalın sesi örtmüştü ülkeyi.

Güzellik, insanların gelecek düşlerinden çoktan çıkmıştı. Kimsenin ortak türküsü yoktu ve kimse türküsünü bir başına söyleyemiyordu. Bir yere gitmeden, gelecek birisini bekliyordu herkes. Koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar. İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti. Şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü bir lükstü ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu. Gittiği en büyük uzaklık evinden işi olanlara, ne aşk, ne özgürlük, ne barış anlatılabilirdi. Seni korumak için karşı durdum tüm bunlara. Dünyayı senden geçirerek sevdim. Geri çekilmem yakışmazdı seni sevmeme.

 

Tamamını okumak isteyenler için; Continue reading

Herkes İş Başına Şiiri Hüseyin HAYDAR – İş Düşüyor..

Herkes iş başına

Yere basan ayağa iş yoksa,
Kavrayan ele, konuşan dile,
Çaresiz babaya, çileli anaya iş yoksa,
İş yoksa nişanlıya, yeni evliye,
İş yoksa mavi tuluma, beyaz önlüğe…

İş düşüyor sıkılan dişe, düşünen başa,
Isırılan yumruğa iş düşüyor.

İşten atıldıysa Aydın’ın inciri,
Tosya’nın pirinci pazardan kovulduysa.
Pusuya düşürüldüyse Konya Ovası,
Yatağında öldürüldüyse Diyarbakır karpuzu,
Çürütüldüyse Tuz Gölünün tuzu…

İş düşüyor yurtsever hocaya,
Hekime, hakime, savcıya, sanatçıya iş düşüyor.

İş yoksa pancara, mısıra, fındığa,
İş yoksa hamsiye, palamuda, mezgide,
Tekirdağ’ın sarı kızına,
Rize’nin çay filizine iş yoksa…

İş düşüyor dokumacıya, doğramacıya,
Madenci ile makiniste iş düşüyor.

Amerikan sigarası patron olduysa,
İşten attıysa Samsun’u, Bafra’yı, Yenice’yi,
Başa geçtiyse Beşinci Kol Beyi,
Teslim ettiyse tarlayı, tapanı, kutsal bahçeyi…

İş düşüyor emekliye, şoföre, aşçıya
Yerdeki taşa, gökte uçan kuşa iş düşüyor.

Yoğurda, süte, nohuda…
Ovaların bereketine, toprağın kutlu etine
Geçirildiyse Fransız üniforması,
Çalıştırılıyorsa hepsi gavur hesabına.

İş düşüyor tornacıya, makineciye,
Ebeye gebeye, eczacıya iş düşüyor.

Atatürk Çiftliği’nin boynu vurulduysa,
Tuzak kurulduysa Ceylanpınar’a,
Domuzları tıka basa doyurup da
Aç bıraktılarsa tiftik keçisini.

İş düşüyor kazmaya, küreğe, tüfeğe,
İş düşüyor çarpan yüreğe…

Tıkadılarsa fabrika bacalarını,
Kestilerse çarşıların damarlarını,
Maltepe’de, Kocaeli’nde, Bursa’da,
Falakaya yatırdılarsa dokumayı, petrokimyayı,
Kırdılarsa sanayinin kollarını…

İş düşüyor mimara, mühendise,
Tüccara, yurtsever polise iş düşüyor.
İş düşüyor Ayşe’ye, Fatma’ya, Ali’ye, Veli’ye!
İş düşüyor ölüye diriye,

Haydi! Herkes işbaşına!

HÜSEYİN HAYDAR