BEN DEĞİLDİM – Özdemir Asaf

Bir aksam-üstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen ben değildim.
Bir gece, yatağında uyuyordun..
Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan…
Seni gören ben değildim.
Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebebsiz ağlamaya.
Artık beni düşünmeye başladığından
Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
Bunu bilen ben değildim.
Bir kitap okuyordun dalgın..
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
O ölen ben değildim..

Aşka Düşmek – Özdemir Asaf

AŞKA GÖNÜL İLE DÜŞERSEN YANARSIN
ZEKA İLE DÜŞERSEN KAVRULURSUN
AKIL
İLE DÜŞERSEN ÇILDIRIRSIN
DUYGU
İLE DÜŞERSEN GÜLÜNÇ OLURSUN

AŞKA DÜŞMEZSEN KALABALIĞA KARIŞIRSIN, EZİLİRSİN
SERSEM   SERSEM    BAKINIP    DURMA    BİR   YOL    SEÇ !

Özdemir Asaf şiirleri

Ne de güzel yorumlamış üstad Özdemir Asaf..
Bir çok yolcunun yüzüne tokat gibi çarpmış olmalı bu şiir… ((: Continue reading